We zien de mens als een uniek, spiritueel en relationeel wezen

Het personalisme stelt dat elke mens een uniek, spiritueel en relationeel wezen is. Christendemocraten accepteren iedere persoon in al haar sterktes, zwakheden en limieten. Er is geen nood aan het creëren van een ‘nieuw mens’ zoals totalitaire ideologieën voorschrijven. De mens is ook een spiritueel wezen dat naar meer streeft dan enkel en alleen het vervullen van zijn of haar materiële verlangens. De zin van het leven vindt de mens in dat wat ons hier overstijgt. In al haar uniciteit is de mens ook een relationeel wezen, wat terug gaat op het zien als de mens als gemeenschapswezen. Het betekent dat we geen atomische wezens zijn, maar pas mens worden in relatie met de andere mens.

Een belangrijke denker in het personalisme is de Fransman Emmanuel Mounier. Hij schreef zijn visie neer in het ‘Manifeste au service du personnalisme’ (1936) en in ‘Le personnalisme’ (1949). Voor Mounier is het individu, die hij door autarkie en isolement gekenmerkt ziet, het tegendeel van de persoon, die in relaties staat tot de gemeenschap en zich voortdurende ontwikkelt.